Van sirenes en zwaailichten naar haltes en dienstregelingen: Niek voelt zich achter het stuur van zowel de ambulance als de bus helemaal op zijn plek. Voor Niek is die combinatie misschien bijzonder, maar vooral heel logisch. Mensen helpen, onderweg zijn en sociaal contact: het zijn elementen die in beide banen terugkomen. Na jaren in de zorg besloot Niek opnieuw plaats te nemen achter het stuur van de bus. Niet omdat hij toe was aan een compleet andere carrière, maar juist omdat hij op zoek was naar iets wat hij flexibel naast zijn werk en privéleven kon doen.
Van de medische dienst naar de bus
De loopbaan van Niek is allesbehalve standaard. Na zijn opleiding verpleegkunde werkte hij twaalf jaar bij de medische dienst van de Luchtmacht. Daarna stapte hij tijdelijk uit de gezondheidszorg en kwam het chauffeursvak op zijn pad.
Hij woonde een periode in Ierland, waar hij ongeveer twee jaar als touringcarchauffeur werkte. Ook reed hij eerder op de stadsbus. Uiteindelijk keerde hij terug naar Nederland en naar de zorg. Inmiddels werkt hij al zo’n negentien jaar op de ambulance.
Toch bleef het rijden trekken. Nu zijn dochter wat ouder is en Niek zijn uren bij de ambulance heeft teruggebracht naar ongeveer dertig uur per week, ontstond er ruimte om zijn oude vak weer op te pakken.
“Ik dacht: ik ga wat minder op de ambulance werken en weer wat meer bussen. Ik vind het gewoon ontzettend leuk om te rijden.”
Geen vaste uren, wél de vrijheid om te rijden
Niek kwam op een bijzondere manier bij Allroad terecht. Hij nam namelijk zelf contact op met Arriva met de vraag of hij een paar dagen per maand als buschauffeur kon werken.
Daar bleek één belangrijk verschil te zitten. Arriva kon hem vaste uren aanbieden, maar juist daar was Niek niet naar op zoek. Hij wilde maar vier of vijf dagen per maand rijden en zelf kunnen aangeven wanneer hij beschikbaar was. Daarom werd hij vanuit Arriva doorverwezen naar Allroad. “Ik wilde geen vaste uren. Via Allroad kon ik met een nulurencontract werken en gewoon aangeven welke dagen ik beschikbaar ben. Precies wat ik zocht.”
Omdat Niek al veel ervaring had, over zijn rijbewijs en Code 95 beschikte en de regio goed kende, verliep zijn start snel. Na een kennismakingsgesprek kon hij binnen enkele dagen beginnen.
Ook het leren van de lijnen ging sneller dan gebruikelijk. Waar nieuwe chauffeurs normaal gesproken uitgebreider worden ingewerkt, reed Niek met zijn eigen auto de routes om ze snel onder de knie te krijgen. “Door mijn werk op de ambulance ken ik Brabant natuurlijk ook al behoorlijk goed.”
Liever door de dorpen dan over de snelweg
Iedere chauffeur heeft zo zijn favoriete routes. Voor Niek zijn dat vooral de lijnen waarop onderweg genoeg te zien is. Een van zijn favorieten is lijn 136 tussen Tilburg en Den Bosch. “Dat is gewoon een mooie, rustige lijn door allerlei dorpen. Ik vind zo’n lange route door de omgeving veel leuker dan alleen maar over de snelweg rijden.”
Maar voor Niek draait het werk niet alleen om autorijden. Juist het contact met de reizigers maakt een dienst leuk. “Ik hou van mensen. Ik maak graag een praatje en als iemand iets wil weten, help ik diegene. Dat sociale contact is eigenlijk een van de leukste kanten van het werk.”
Twee totaal verschillende banen, met één overeenkomst
Ambulancechauffeur en buschauffeur lijken op het eerste gezicht misschien behoorlijk op elkaar: je bent veel onderweg en werkt dagelijks met mensen. Volgens Niek houdt de vergelijking daar grotendeels op.
“Op de ambulance ben je natuurlijk medisch bezig. Dat is echt een compleet ander vak. Maar het contact met mensen komt wel terug. Daar haal ik bij allebei de banen veel plezier uit.” En juist zijn ervaring in de zorg zorgt er soms voor dat hij situaties in de bus nét anders bekijkt.
Een gebeurtenis die Niek nog altijd is bijgebleven, begon met iets kleins. Een oudere man wilde bij hem instappen, maar zijn betaalpas werkte niet. Niek besloot hem toch mee te nemen. Tijdens het gesprek viel hem alleen iets op. “Aan de manier waarop hij antwoord gaf, dacht ik: volgens mij klopt hier iets niet.” De halte bevond zich in de buurt van een verpleeghuis. Niek vermoedde dat de man mogelijk dementerend was en nam contact op met de verkeersleiding. Uiteindelijk werd geregeld dat politie of handhaving hem kon opvangen en veilig terugbrengen.
Voor Niek was dat vanzelfsprekend. “Ik denk dat mijn werk op de ambulance daar ook wel een rol in speelt. Mensen helpen is gewoon iets wat bij mij past.” Die houding komt ook op andere momenten terug. Zo zal hij iemand die ’s avonds laat alleen bij een halte staat niet zomaar achterlaten wanneer er iets misgaat met een betaalpas. “Zeker als het de laatste bus is, kijk ik liever even naar de situatie. Je hebt toch ook een verantwoordelijkheid richting de mensen die bij je instappen.”
Werken wanneer het in jouw leven past
De flexibiliteit van het buschauffeursvak via Allroad is voor Niek essentieel. Hij geeft vooraf door welke dagen en tijden hij beschikbaar is. Soms kan hij een volledige dienst rijden, op andere dagen bijvoorbeeld alleen tot een bepaald tijdstip. Dat maakt het mogelijk om zijn werk af te stemmen op zijn baan bij de ambulance én zijn gezin. Niek heeft co-ouderschap over zijn dochter. De week waarin zij bij hem is, werkt hij bewust minder. In de andere week kan hij juist meer diensten draaien. “Zo kan ik mijn werk eigenlijk helemaal om mijn privéleven heen plannen. Voor mij werkt dat ideaal.” Buschauffeur zijn voelt daardoor niet als een verplichting naast zijn andere baan. Integendeel. “Als ik een busdienst heb, kijk ik daar echt naar uit.”
“Bij Allroad voel je je geen nummer”
Als Niek één ding moet noemen dat hem bij Allroad is bijgebleven, is het de persoonlijke benadering. Ook nu hij zelfstandig bij Arriva rijdt, blijft dat contact bestaan. Wanneer hij bijvoorbeeld naar Allroad komt voor zijn Code 95-nascholing, loopt hij graag even binnen op kantoor. “Iedereen kent je. Je loopt binnen en wordt gewoon persoonlijk ontvangen. Je voelt je bij Allroad absoluut geen nummertje.” Juist daarom heeft Niek een duidelijk antwoord voor mensen die al een baan hebben, maar twijfelen of ze daarnaast buschauffeur willen worden: “Dit zeg ik echt niet om reclame te maken, maar ik zou het via Allroad doen. Ik vind het gewoon heel fijn bij jullie. Het voelt een beetje als een familie.”
Voor Niek is buschauffeur zijn inmiddels veel meer dan alleen een extra baan. Het geeft hem vrijheid, sociaal contact en vooral veel plezier.
En misschien vat hij het zelf nog wel het beste samen:
“Ik vind het gewoon superleuk. Ik kijk echt uit naar een dienst op de bus.”
