Een 18-jarige die al buschauffeur is, dat hoor je niet vaak. Toch is het voor Luuk de Winter de realiteit. Hij combineert het rijden voor Arriva met zijn opleiding tot verpleegkundige. Zijn keuze voor dit bijzondere bijbaantje was geen toeval, maar een bewuste stap.
Een unieke bijbaan naast de opleiding
Luuk is momenteel derdejaars student verpleegkunde. Naast zijn drukke studie wilde hij graag een bijbaan die écht iets toevoegt. “Ik was op zoek naar werk dat anders is dan de standaardbaantjes. Een baan waarbij je wat meer verantwoordelijkheid draagt, zelfstandig kunt werken en contact hebt met mensen.”
Om zijn doel sneller te bereiken, besloot hij op eigen initiatief alvast de theorie-examens voor het busrijbewijs zelfstandig te halen. “Ik had op mijn 17e al mijn autorijbewijs gehaald, maar moest toen eigenlijk overal nog met de bus reizen. Toen zag ik de reclame voorbijkomen om buschauffeur te worden, dus ben ik daarmee aan de slag gegaan. Bij de bus mag je de theorie al vanaf je 17e halen, dus dat heb ik op eigen initiatief gedaan, zodat ik daarna direct kon starten met de praktijklessen.”
Gezellige lessen met een goede instructeur
De praktijkopleiding volgde hij bij instructeur Bert. “De lessen met Bert waren erg gezellig, hij had altijd wel een verhaal te vertellen. De lessen waren soms wel wat lang, maar dat vloog voorbij tijdens het rijden.”
Inmiddels heeft Luuk zijn rijbewijs D op zak en rijdt hij zelfstandig ritten voor Arriva. Hij plant zijn diensten zorgvuldig rondom zijn lesrooster, zodat zijn studie er niet onder lijdt. “Ik rijd niet dagelijks, maar ik spring bij wanneer het past in mijn schoolrooster. Ik geef altijd vroegtijdig aan wanneer ik beschikbaar ben en welke diensten ik dan kan rijden.”
Wat vindt zijn omgeving ervan?
De reacties uit zijn omgeving waren positief. “Mensen reageren vaak wel verbaasd dat je op je 18e buschauffeur bent en zijn dan ook vaak benieuwd waarom ik dat doe. Maar iedereen vindt het eigenlijk wel leuk en reageert positief. Vrienden en familie dachten in het begin echt: wat gaat hij nou weer doen? Maar nu vinden ze het eigenlijk wel mooi.”
Veel van zijn vrienden en familie zijn al eens een rondje meegereden, want het blijft toch bijzonder dat hij op zijn 18e buschauffeur is. “In het begin reed er vaak iemand mee, een vriend of familielid. En eigenlijk gebeurt dat nog steeds best vaak. Het is gewoon gezellig om onderweg iemand bij je te hebben. Dan heb je tijdens het rijden altijd iemand om mee te praten.”
Afwisseling en zelfstandigheid
Wat Luuk aanspreekt in het vak, is de afwisseling. “Het is heel anders dan wat ik voor mijn studie doe, en dat is precies wat het zo leuk maakt. Je hebt contact met reizigers en rijdt verschillende routes. Je doet het zelfstandig en hebt een grote verantwoordelijkheid, en dat vind ik prettig.”
Hoewel niet elke rit vlekkeloos verloopt, ervaart hij het contact met reizigers meestal als positief. “Zolang je vriendelijk blijft en duidelijk aangeeft wat jouw grens is, verdwijnen de problemen meestal vanzelf. En vaak zijn het ook gewoon mensen die wat te veel gedronken hebben, dus dat kan soms ook wel grappig zijn.”
Toekomstplannen
In de toekomst wil Luuk vooral in de zorg werken, maar het busrijden wil hij er zeker bij blijven doen. “Ik vind juist de afwisseling tussen het werken met mensen in de zorg en het rijden op de bus heel fijn. De hele week hetzelfde doen past gewoon niet bij mij.”
Waarom anderen dit ook zouden moeten overwegen?
“Ik denk dat veel jongeren niet weten dat dit werk überhaupt mogelijk is als je 18 bent. Terwijl het een leuke baan is waarbij je ook nog iets bijdraagt aan de maatschappij. Daarnaast verdien je ook nog eens goed en heb je ook een grote verantwoordelijkheid.”
Zijn advies aan anderen: “Als je het leuk vindt om auto te rijden en wat meer verantwoordelijkheid zoekt, is dit echt een leuke bijbaan. Het is heel anders dan werken in de supermarkt of zo. Het is relaxed werk en je kunt lekker stukjes rijden.”
